ΣΥΓΝΩΜΗ

ΑΝΘΡΩΠΕ:
για το στοιχειωμένο σου μυαλό
για τα βουλωμένα σου αυτιά
για τα θολά σου μάτια
για τα βρόμικα σου χέρια
για το λευκό σου δέρμα
για την δύσοσμη καρδιά σου
για την υπαρξή σου..



Θεός

Σήμερα-Άυριο

Όσο περνάει ο χρόνος τόσο πιο πολύ μετανιώνουμε για σκέψεις που δεν υλοποιήσαμε,για λόγια που δεν φέραμε στην επιφάνεια,για πράξεις που εξαιτίας ηθικών/προσωπικών/χαζών αναστολών μας κράτησαν πίσω και μας φυλάκισαν ακόμη πιο δυνατά και οδυνηρά στα δεσμά τους.Ο ουσιαστικός χρόνος περνάει βουβός μπροστά στα μάτια μας και όταν αντικρίσουμε τις ρυτίδες μας στον καθρέφτη θα συνηδητοποιούμε οτι τις ευκαιρίες της ζωής έπρεπε να τις αρπάξουμε πρίν πέσουν στο πάτωμα και γίνουν χίλιαδες κομμάτια γυαλιού.
Πράγματα καθημερινά τόσο αυτονόητα για μας και τόσο φανταστικά για άλλους.Άν έχεις συλλογιστεί ποτέ όταν ακούγετε ο ήχος της κλειστής πόρτας απο τα χέρια των ανθρώπων που αγαπάς πως άυριο θα ξανακλείσει η ίδια πόρτα για διαφορετικό σκοπό,κλειστή απο την παλάμη σου για διάγνωση στοιχείων στο νοσοκομείο..
Τα ίδια χείλι που σου λένε να φάς και την τελευταία μπουκιά στο πιάτο σου, τα ίδια μάτια που σου κάνουν νόημα να βάλεις και κάτι παραπάνω πάνω σου γιατί θα κρυώσεις, τα ίδια χέρια που σχηματίζουν μια ζεστή αγκαλιά για να χωρέσεις εσυ εκεί μέσα μπορεί αύριο να μην βρίσκονται στην θέση τους.
Το σήμερα δεν ξαναέρχεται κάνε εσύ την αρχή.
Ξύπνα το πρωί με ενα χαμόγελο που προέρχεται απο την ψυχή σου και επανάλαβε στην φράση "Σήμερα θα κατακτίσω τον κόσμο" τόσες φορές όσο να πείσεις τον εαυτό σου.
Δές την μορφή σου στον καθρέφτη αγαπησέ την για τα ψεγάδια της και μίσησε την για την υπεροψία της.
Φίλα με ήχο , αγκάλιασε αποπνικτικά ,διέγραψε κάθε απομεινάρι ασχήμιας μέσα σου δες τους άλλους όχι στο χρώμα των ματιών αλλα στο εσωτερικό της ψυχής.
Κλάψε με την δυστυχία του άλλου και όχι με την ευτιχία του.
Δώσε άφοβα αγάπη, χωρίς ανταπόδοση, μην φοβάσαι μην τελειώσει γιατί ανακυκλώνετε συνεχώς.

Ζωντανός θάνατος

Αργοπεθαινει οποιος γινεται σκλαβος της συνηθειας
επαναλαμβανοντας καθε μερα τις ιδιες διαδρομες
οποιος δεν αλλαζει περπατησια ,
οποιος δεν διακινδυνευει και δεν αλλαζει χρωμα στα ρουχα του
οποιος δεν μιλα σε οποιον δεν γνωριζει .
Αργοπεθαινει οποιος αποφευγει ενα παθος
οποιος προτιμα το μαυρο απο το ασπρο και τα διαλυτικα σημεια στο ι
αντι ενος συνολου συγκινησεων που κανουν τα ματια να λαμπουν
που μετατρεπουν ενα χασμουρητο σε ενα χαμογελο
που κανουν την καρδια να χτυπα στο λαθος και στο συναισθημα
Αργοπεθαινει οποιος δεν αναποδογυριζει το τραπεζι
οποιος δεν ειναι ευτυχισμενος στη δουλεια του
οποιος δεν διακινδυνευει τη βεβαιοτητα για την αβεβαιοτητα
για να κυνηγησει ενα ονειρο
οποιος δεν επιτρεπει στον εαυτο του τουλαχιστον μια φορα στη ζωη του να αποφυγει τις εχεφρονες συμβουλες
Αργοπεθαινει οποιος δεν ταξιδευει
οποιος δεν διαβαζει , οποιος δεν ακουει μουσικη
οποιος δεν βρισκει σαγηνη στον εαυτο του
Αργοπεθαινει οποιος καταστρεφει τον ερωτα του
οποιος δεν επιτρεπει να τον βοηθησουν
οποιος περναει τις μερες του παραπονουμενος για την τυχη του
η για την ασταματητη βροχη
Αργοπεθαινει οποιος εγκαταλειπει μια ιδεα του πριν την αρχισει
οποιος δεν ρωτα για πραγματα που δεν γνωριζει
Αποφευγουμε τον θανατο σε μικρες δοσεις
οταν θυμομαστε παντοτε οτι για να εισαι ζωντανος
χρειαζεται μια προσπαθεια πολυ μεγαλυτερη
απο το απλο γεγονος της αναπνοης

Ο μόνος νορμάλ άνθρωπος που ξέρω είναι αυτός που δεν έχω γνωρίσει καλά

Ναι, αλήθεια είναι. Είναι περίπλοκο το ανθρώπινο είδος,ακόμα πιο περίπλοκο να λύσεις το πάζλ.

Θα αναφερθώ λοιπόν στον εαυτό μου όχι απο εγωισμό,άσχετα που όλοι γνωρίζουν οτι μέσα μας πηγάζει το στοιχείο του ατομικισμού, αλλά απο ορθολογισμό.
Όλοι πίσω απο τις μάσκες μας , δοκιμάζουμε , αλλάζουμε τις διαμορφόνουμε σύμφωνα με το συμφέρον και καταπιέζουμε τον εαυτό μας παράλληλα.Θεωρώ πως ούτε εγώ ούτε κανένας δεν έχει γνωρίσει τον <<Αληθεινό>> άνθρωπο αντίθετα έχει γνωρίσει τον καλήτερο ηθοποιό.Πίσω απο το αληθοφανές χαμόγελο κρίβοντε εμπειρίες,αποθημένα,όνειρα που αναζητάνε κάποια μάτια για να εξομολογιθούν.
Πονάει τόσο πολύ τους άλλους ο αυθορμητισμός και να εκφράσεις τις ιδέες που σχηματίζει το μυαλό σου ελέυθερα χωρίς καμία απολύτος επεξεργασία?Ή αυτός ο πόνος προέρχετε απο τον τρόπο που το εκλαβάνει ο κάθε άνθρωπος?
-<<Ωραία είσαι σήμερα>>
Πίσω απο μια πρόταση τριών λέξεων ο εγκλεφαλος το επεξεργάζετε και απορέει το υποκειμενικό του αποτέλεσμα.Συνηρμικά το μυαλό θα πάει στην ειρωνία ,υπάρχουν δύο ειδών της στιγμής και της αιωνιότητας.Η πρώτη εκφράζετε απο έναν κομπλεξιστή τον καλήτερο του είδους του , που μειώνοντας τον άλλον στα μάτια πολλων βελτιόνετε η αυτοπεπηθησή του , και ιδικά άμα αρέσει το σχόλιο του ,η αυτοπεπήθηση του πάει στου διαόλου το φρίδι και αυτός χαμογελάει ικανοποιημένος.Απο την άλλη η δεύτερη τόσο μικρή αλλα τόσο επικύνδινη λέξη γεμίζει τον παθητικό πονηριά,ανασφάλια και συνεχή άμυνα "άλογα".Ανήκω και γώ στην κατηγορία και των ακτιβιστών αλλα και των παθόντων τους πονάω και πονάω ,τσιγάρο...

Είμαι καινούρια,δείξτε έλεος

Ναι έκανα, έκανα μπλόγκ γιατί θέλω μπορώ χωρίς όρια και χωρίς κριτική
Όλα τα ορθογραφικά,εκφραστικά και δομικά λάθη είναι αφιερομένα σε όλους τους  αγαπημένους μου καθηγητές φιλολόγους.
σας ανταποδίδω την αγάπη σας