Ο μόνος νορμάλ άνθρωπος που ξέρω είναι αυτός που δεν έχω γνωρίσει καλά

Ναι, αλήθεια είναι. Είναι περίπλοκο το ανθρώπινο είδος,ακόμα πιο περίπλοκο να λύσεις το πάζλ.

Θα αναφερθώ λοιπόν στον εαυτό μου όχι απο εγωισμό,άσχετα που όλοι γνωρίζουν οτι μέσα μας πηγάζει το στοιχείο του ατομικισμού, αλλά απο ορθολογισμό.
Όλοι πίσω απο τις μάσκες μας , δοκιμάζουμε , αλλάζουμε τις διαμορφόνουμε σύμφωνα με το συμφέρον και καταπιέζουμε τον εαυτό μας παράλληλα.Θεωρώ πως ούτε εγώ ούτε κανένας δεν έχει γνωρίσει τον <<Αληθεινό>> άνθρωπο αντίθετα έχει γνωρίσει τον καλήτερο ηθοποιό.Πίσω απο το αληθοφανές χαμόγελο κρίβοντε εμπειρίες,αποθημένα,όνειρα που αναζητάνε κάποια μάτια για να εξομολογιθούν.
Πονάει τόσο πολύ τους άλλους ο αυθορμητισμός και να εκφράσεις τις ιδέες που σχηματίζει το μυαλό σου ελέυθερα χωρίς καμία απολύτος επεξεργασία?Ή αυτός ο πόνος προέρχετε απο τον τρόπο που το εκλαβάνει ο κάθε άνθρωπος?
-<<Ωραία είσαι σήμερα>>
Πίσω απο μια πρόταση τριών λέξεων ο εγκλεφαλος το επεξεργάζετε και απορέει το υποκειμενικό του αποτέλεσμα.Συνηρμικά το μυαλό θα πάει στην ειρωνία ,υπάρχουν δύο ειδών της στιγμής και της αιωνιότητας.Η πρώτη εκφράζετε απο έναν κομπλεξιστή τον καλήτερο του είδους του , που μειώνοντας τον άλλον στα μάτια πολλων βελτιόνετε η αυτοπεπηθησή του , και ιδικά άμα αρέσει το σχόλιο του ,η αυτοπεπήθηση του πάει στου διαόλου το φρίδι και αυτός χαμογελάει ικανοποιημένος.Απο την άλλη η δεύτερη τόσο μικρή αλλα τόσο επικύνδινη λέξη γεμίζει τον παθητικό πονηριά,ανασφάλια και συνεχή άμυνα "άλογα".Ανήκω και γώ στην κατηγορία και των ακτιβιστών αλλα και των παθόντων τους πονάω και πονάω ,τσιγάρο...